U bent nu hier: Home / Opinie / Blog article: Het web van de toekomst: persoonlijke informatie integratie

| Mobiel | RSS

Het web van de toekomst: persoonlijke informatie integratie

14 oktober, 2009 | geen reacties | Gepost in Opinie

De ontwikkelingen op het web volgen elkaar in hoog tempo op. Er wordt zelfs al gesproken over Web 3.0 en Web 4.0. Maar waarom worden er nu steeds nieuwe termen verzonnen en wat betekenen ze nu eigenlijk?
Welke naam er ook aan gegeven wordt, mijns inziens zijn deze termen fasen in de groei tot een slim web in de toekomst. Ondanks dat sommige fasen elkaar gedeeltelijk overlappen schets ik hier mijn verwachting ten aanzien van de evolutie van het web.

Fase 1: Opkomt internet
De ontwikkeling van het web na de opkomst van de pc begonnen, het ‘grote publiek’ omarmt internet sinds de jaren ’90 massaal. Ondanks het uiteenspatten van de dotcom zeepbel rond 2000 stagneert het gebruik van internet niet. Kenmerk van deze fase is dat de inhoud bijna geheel bestond uit websites en links tussen deze websites. Informatie werd voornamelijk eenzijdig gecommuniceerd.

Fase 2: Sociale interactie
In 2004 wordt de term Web 2.0 geïntroduceerd door O’Reilly (de eerste fase van internet wordt achteraf 1.0 genoemd). Wederzijdse communicatie op het web doet zijn intrede, het wordt minder statisch. Doordat programma’s en toepassingen met elkaar kunnen communiceren via programma interfaces (API’s), komen sociale contacten tot uiting via applicaties als Wiki’s, Twitter, zakelijk netwerk LinkedIN of sociaal netwerk Facebook. Steeds meer organisaties zetten, al dan niet achter de firewall, dergelijke applicaties in om samenwerking en kennisdeling te ondersteunen, dit wordt ook wel Enterprise 2.0 genoemd. De medewerker organiseert hierbij zijn eigen processen zonder daarin volledig gestuurd te worden door het management.

Fase 3: Context van data
De intrede van Web 3.0 (ook wel het semantic web genoemd) waarbij gegevens, informatie en kennis universeel uitwisselbaar zijn. Er wordt betekenis gegeven aan documenten en informatie via metadata, zodat software deze kan verwerken en linken. Hiermee kan het web logische verbindingen maken en gerelateerde documenten en data groeperen. Doordat software informatie begrijpt net zoals mensen dit doen, wordt het web intelligenter. In plaats van simpelweg websites te openen kan het web bijvoorbeeld via intelligente zoekmachines werkelijk relevante websites openen in plaats van websites met de zelfde zoekterm in de titel. Kortom: het web kan relaties leggen en vergelijkingen maken tussen documenten en data.

Fase 4: Web als persoonlijke assistent
Het web gaat fungeren als besturingssysteem en verbind allerlei applicaties en producten met elkaar. Denk aan integratie van satelliet, nieuws, mobiliteit en onze eigen agenda. Persoonlijk relevante informatie wordt geïntegreerd met huidige bezigheden van mensen, we krijgen slimme hulp. We zullen informatie en nieuws dat persoonlijk relevant is ontvangen op een manier die wij zelf willen en we worden geholpen bij het maken van (rationele) keuzes op ieder denkbaar niveau.

 Semantic connections

Toekomstmuziek of niet, wat jaren geleden als onmogelijk werd bestempeld klinkt nu een stuk realistischer. Momenteel bevinden we ons in fase 2 (en gedeeltelijk in fase 3) en de vraag is hoe lang het nog duurt tot we in 4 zitten. En wat zijn de implicaties en gevolgen voor onze manier van werken? In hoeverre zullen we als gevolg van een “slim web” worden ondersteund in het nemen van slimme beslissingen? En zal de business kunnen profiteren van de nieuwe toepassingen?

Reageer 3557 x gelezen, 1 x vandaag |

Reageer